Decanije (Vorden)
Op deze pagina vindt u
informatie over Decanije.
| Ligging | In de bebouwde kom van Vorden aan de Decanije 29 |
| Ontstaan | |
| Geschiedenis | Op de plaats
waar het huidige huis uit 1832 staat, stond voorheen mogelijk een
boerderij of een huis. De naam doet al vermoeden dat we hier te maken
hebben met een
voormalig kerkelijk goed. In de Vordense kerk droeg één der vicarieën
de naam "Die Decanie" en we mogen aannemen dat de kerk een
gedeelte van haar inkomsten uit de Decanije heeft getrokken. In 1796 werd de Decanije in percelen geveild, waarvan er één werd gekocht door H. Stroman. Jan Hendrik Gallée liet op dat terrein in 1832 een buitenhuis bouwen. Hoe hij aan dit terrein kwam is ons niet helemaal duidelijk. Wel weten we dat zijn moeder Anna Margarethe Stroman was. Mogelijk heeft zij het meegebracht ten huwelijk.. Gallée was al 62 jaar toen hij zijn bouwlust botvierde, maar gezien zijn functies had hij wel een representatief huis nodig. Achtereenvolgens was hij richter, maire, schout en burgmeester van Vorden, in het laatste ambt tot 1846. Zijn zoon Johannes Hermanus volgde hem in 1846 op als secretaris; werd in 1853 burgemeester van Vorden en hing in 1893 zijn ambtsketen aan de wilgen. Opgevolgd werd hij door zijn zoon Pieter Gerrit, die het burgemeestersambt vervulde tot 1918. Waar kan dat nog, grootvader, zoon en kleinzoon die elkaar opvolgen. Pieter Gerrit Gallée hield - volgens de overlevering althans - iets teveel van een goed glas wijn en met die liefhebberij zou hij zijn buitengoed "verzopen" hebben, zoals men zei. Hoe dan ook, in 1907 werd het huis publiekelijk verkocht en werd koper Julius Hermann Thate de nieuwe eigenaar. Deze kocht het puur op speculatie, want een jaar later vond hij er een liefhebber voor. In die tijd was opgericht de "Herstellingsoord Vereniging 1835- 1905" van het personeel der H.IJ.S.M., de Hollandse IJzeren Spoorweg Maatschappij. Voor de huisvesting daarvan zocht men naar een geschikte behuizing en dat werd de Decanije, die bovendien aan de belangrijkste lijn van de H.IJ.S.M. lag. Aanvankelijk voldeed het huis prima, maar ruimte gebrek noodzaakte de vereniging om in 1922 de zijvleugels te laten bouwen, waardoor het vrijwel geheel van zijn oude karakter beroofd werd. Om het voordelig te laten uitkomen tegen het geboomte, werd het huis later witgeverfd. Herstellingsoorden raakten echter uit de tijd, zo ook de Decanije, de vereniging achterlatend met het probleem; wat te doen met de gebouwen? Het bleek niet mogelijk om er een bestemming voor te vinden en al sedert 1988 werd getracht om het complex te verkopen. De B.V. Standvastigheid, eigenares sinds 1993 wilde appartementen op het terrein bouwen, waartoe het huis diende te verdwijnen. Thans staat er een gebouw, enigszins een afspiegeling van het oude, maar groter. In het huidige pand zijn appartementen gecreëerd. |
| Eigenaar/Bewoners | B.V. Standvastigheid |
| Huidige doeleinden | Privé bewoning. |
| Toegankelijk | Het huis en directe omgeving zijn niet toegankelijk voor het publiek, u kunt het vanaf de openbare weg bekijken. |
| Foto's | Foto
1 (eigen collectie) Voorzijde huis Foto 2 (Jan Harenberg) Zwart-wit foto van de voorzijde van het vroegere huis Foto 3 (Jan Harenberg) Zwart-wit foto van het vroegere huis gezien vanuit de tuin |
| Bronnen | Jan Harenberg -
"Eens bolwerk van de adel, kastelen en landhuizen in de
Achterhoek en Liemers" |