"Oude" Enserinck (Vorden)

Op deze pagina vindt u informatie over Enserinck.

Ligging Ten noorden van Vorden, rechts van de weg richting Almen.(tegenover Den Bramel)
Ontstaan Een eerste vermelding vinden we in het leenregister van 1378 met Mechteld, de weduwe van Andries Kreynck, als zij met het goed beleend wordt..
Geschiedenis Het landgoed is ontstaan uit een boerderij dat naast het huidige huis ligt. Om het onderscheid goed duidelijk te maken hebben we het hier over het "nieuwe" en het "oude" Enserinck.
Het "oude" Enserinck is een herenboerderij, of beter gezegd, een boerderij met landheerkamer. Van dit type huis hebben er tamelijk veel in de omgeving van Zutphen gestaan, maar het overgrote deel is inmiddels verdwenen. Of ze werden vervangen door een groter buitenhuis, of landheerkamer of lanterskamer verdween wanneer het later huis uitsluitend als boerderij werd gebruikt.
Aanvankelijk zijn de eigenaren afkomstig uit het Zutphense stedelijk patriciaat. In 1426 raakt het uit het geslacht Kreynck en komt het door huwelijk in het geslacht Van Meeckeren terecht. Lang behouden zij het goed niet, want in 1438 dragen zij het over aan Jullte Yseren. Na hen zal het door huwelijken steeds weer overgaan in andere families om tenslotte in 1766 in handen te komen van Staring, die we al eerder tegen kwamen op Den Wildenborch. Hij was het die een bescheiden herenhuis tegen de boerderij op het goet liet zetten, dat als zomerverblijf gebruikt werd. Zijn enige kind, Anna Aleida, trouwde met Mr. Everhard Alexander VerHuell en bracht het goed alzo in een ander geslacht. Hun kinderen verkochten het landgoed in 1829 aan het echtpaar Harmsen-Hesselink, die het op speculatie kochten en het toen nogal gemaltraiteerde in 1835 overdeden aan Jhr. Constantin Arnaud Ernest Adrien van Panhuys, gehuwd met Charlotte Everdina Winanda Staring, dochter van de bekende dichter van Den Wildenborch. Zij hebben de oude landheerkamer waarschijnlijk te nederig gevonden, niet representatief en lieten in 1836 het landhuis "nieuw" Enserinck bouwen.
Een deel van het oude huis, door Van Panhuys verbouwd tot koetshuis, werd in 1990 verkocht aan Pieter Tuyn. Het andere gedeelte werd later eigendom van de vroegere pachter W.D Beuker en het restant van het landgoed, circa 20 hectare bosgrond en weiland, werd gekocht door de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland.
Eigenaar/Bewoners Pieter Tuyn en W.D. Beuker.
Huidige doeleinden Privé bewoning.
Toegankelijk Landgoed toegankelijk, het huis en directe omgeving zijn niet toegankelijk voor het publiek.
Foto's Foto 1 (eigen collectie) 
Bronnen Jan Harenberg -  "Eens bolwerk van de adel, kastelen en landhuizen in de Achterhoek en Liemers"
Allert de Lange - Gids voor "De Nederlandse Kastelen en Buitenplaatsen"