Luynhorst (Didam)
Op deze pagina vindt u
informatie over Luynhorst.
| Ligging | Aan de noordzijde van Didam. |
| Ontstaan | In het leenregister in 1410 genoemd als "ludenhorst". |
| Geschiedenis | In 1410, wanneer
dit goed beschreven wordt in het leenregister, vinden we Aernt van Ceps
als eigenaar van dit goed, hij is dan vermoedelijk minderjarig want de
leenhulde wordt voor hem afgelegd door Frederick Momm(e). Heeft Aernt niet de middelen gehad om dit goed aan te houden of had hij er doodeenvoudig geen zin in ? We weten het niet, maar dertig jaar later, in 1440 is Rudolf Momme bezitter van het goed. De Luynhorst blijft in zijn geslacht tot 1610; dan verkoopt Jacob Momm het goed aan Christiaen van Bervelt. Lang zijn de Van Bervelt's geen eigenaar geweest; de erven Van Bervelt verkopen het goed in 1636 aan Nicolaes van Beringer. Het jaar 1682 geeft als eigenares te zien Catharina Elisabeth van Beringer, weduwe van Johan (van) Hagewolt, die de Luynhorst van haar broer Hans Vonrad heeft geërfd. Zij laat het goed in 1204 na aan haar dochter Aldegonda en die weer in 1725 aan haar zuster Engeletta van Hagewolt. Laatstgenoemde verkoopt haar erfgoed het jaar daarop aan Arnold van Munster. Diens schoondochter, Louisa van Aerde, draagt het goed namens onmondige dochter Charlotta Josina van Munster in 1743 over aan Reynerus Canisius Haeck, waarmee ook dit adellijke goed in burgerlijke handen raakt. Een tekening uit 1721 laat zien dat aan het huis toen een boerendeel vast gebouwd was, zodat het van bestemming veranderd was. Met het huwelijk van Aleyda Richardis Haeck met Gerhardus Wilhelmus van der Heyden, die in 1749 beleend wordt, komt de Luynhorst weer in een ander geslacht. Hun zoon Johan Everhardus Canisius die het goed in 1760 van zijn moeder zal erven, is een verzamelaar van landgoederen geweest. In 1753 had hij het Huis te Baak van zijn vader geërfd, evenals Oud-Kell te Angerlo, 't Kervel of Meyerinck bij Hengelo en Meynerswijk bij Arnhem. In 1793 kocht hij de havezathe Leemcuyl bij Hengelo. In 1788 liet hij de Luynhorst ingrijpend verbouwen of misschien wel geheel herbouwen en toen ontstond het uiterlijk, zoals het huis nog had vóór 1965. In de topgevel werden duivengaten aangebracht als herinnering aan het adellijke verleden van het huis, dat het recht van duivenslag bezat. Aan de oude havezathe herinnert verder de gracht, die nog gedeeltelijk aanwezig is. Zijn nazaten waren nogal talrijk en het omvangrijke bezit werd verdeeld door erfenis en huwelijk. Luynhorst kwam naderhand aan het geslacht Vos de Wael. Een dochter uit dit geslacht huwde een Van Nispen tot Sevenaer, maar dit huwelijk bleef kinderloos en de Luynhorst ging terug naar haar familie. Mevrouw Hens-Vos de Wael deed in 1963 de boerderij over aan de pachter Lankhorst en in 1973 werd de Luynhorst via een vrij ingewikkelde procedure verkocht aan de huidige eigenaar. Deze restaureerde het huis, waarbij de aangebouwde deel van functie veranderde. Het dak daarvan verdween en binnen de buitenmuren werd een patio aangelegd. Aan het voorhuis verrees een kleine aanbouw in bijpassende stijl. |
| Eigenaar/Bewoners | Dhr. Alfred Müller |
| Huidige doeleinden | Privé bewoning |
| Toegankelijk | Huis en directe omgeving zijn niet toegankelijk voor
het publiek. |
| Foto's | |
| Bronnen | Jan Harenberg -
"Eens bolwerk van de adel,
kastelen en landhuizen in de Achterhoek en Liemers" |