Rijck (Zevenaar)

Op deze pagina vindt u informatie over Rijck.

Ligging Aan het stationsplein te Zevenaar.
Ontstaan onbekend
Geschiedenis In Zevenaar hebben, behalve het huis Sevenaer, nog enige havezathen gelegen, waarvan Rijck en Mathena overgebleven zijn. Enghuizen werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest, waarna de gronden door de Turmac-fabrieken bebouwd werden, evenals die van de Swanepol, welk huis in 1949 onder de slopershamer viel.
Veel is niet overgebleven van de historie van het huis Rijck. In het begin van de zeventiende eeuw behoorde het huis aan één van de jonkers Smullingh, afkomstig van het huis Sevenaer, maar de Smullingh's moeten het kort daarna afgestoten hebben, waarna de familie Van Hoen op de één of andere manier eigenaar is geworden, maar al vóór 1652 behoort Rijck aan een lid van het geslacht Van Heerdt (van Camphuysen bij Babberich).
Al in 1685 vererfde het huis op een jonker Van Loen tot Enschede, afkomstig van de borg te Enschede, ook wel Loenshof genaamd. En in het begin van de achttiende eeuw woonde hier de van elders afkomstige familie Van der Veeken, die op Rijck werden opgevolgd door de familie Heijnen, die het huis in 1735 kocht, om het in 1781 weer te verkopen aan de koopman Frowein.
De familie Buschhammer wordt de volgende bezitter en wel in 1862. Zij verkopen het huis in 1896 aan de laatste particuliere eigenaar, notaris Hazewinkel. Na diens overlijden kreeg de Turmac Tobacco Company BV in 1970 de beschikking over het gebouw.
Het huis is een rechthoekig gebouw van zeven ramen breed en kan nog uit de zestiende eeuw dateren, maar werd naderhand verbouwd en gemoderniseerd. De ramen zijn negentiende-eeuws en op een oude foto bezit het dan al gepleisterde huis een hoog zadeldak tussen een Gelderse gevel en één met een ezelsrug afgedekt. De toppen der gevels zijn grotendeels verdwenen en het dak is verlaagd. De tuin is geheel volgebouwd met een uitbreiding van de Turmac en het huis diende tot huisvesting van werknemers van de fabriek. Afbraak van het huis was toen niet meer zo vanzelfsprekend en het lot van Enghuizen en de Swanepol is het huis bespaard gebleven, hoewel het enigszins doodgedrukt wordt door het hoge fabrieksgebouw links.
Het verhaal wil, dat de Turmac het huis graag wilde kopen ter uitbreiding van haar fabrieksterreinen en dat notaris Hazewinkel wel wilde verkopen, maar dat hij bepaalde dat hij er tot zijn dood kon blijven wonen. Hij was toen al vrij bejaard en de Turmac ging akkoord met deze voorwaarde. De notaris werd 106!
Eigenaar/Bewoners Turmac Tobacco Company BV
Huidige doeleinden Het gebouw is door de Turmac Tobacco Company BV in gebruik als kantoor.
Toegankelijk Het huis is niet toegankelijk voor het publiek.
Foto's
Bronnen

Jan Harenberg -  "Eens bolwerk van de adel, kastelen en landhuizen in de Achterhoek en Liemers"