Wielbergen
(Angerlo)
Op deze pagina vindt u
informatie over Wielbergen.
| Ligging | Links langs de IJsseldijk van Doesburg richting Westervoort |
| Ontstaan | |
| Geschiedenis | Henrick van Wyle is in 1378
bezitter van het gelijknamige goed. De naam kan wijzen op een
dijkdoorbraak, een wiel, en dat is hier zo dicht bij de IJssel helemaal
niet ondenkbaar. Wanneer in 1404 Henrick van Wele het goed overdraagt aan
Geerloch Steenken, is de naam Weelbergh en in 1424 wordt gesproken van
Wyelberg. Binnen een eeuw wisselt het goed dan zo'n tien maal van
eigenaar. Kennelijk was het bezit ervan niet erg gewild en misschien
leverde het niet veel op. Of mogelijk zaten de bezitters kort bij kas en
wilden ze er zo gauw mogelijk weer van af. Gerrit ten Grotenhuys erft Wielbergen in 1203 en in 1523 draagt hij het over aan Sander de Wijse, in wiens geslacht het goed meer dan een eeuw zal blijven. De priester Casijn de Wijse, eigenaar sinds 1569, laat het na aan zijn zuster Bely, echtgenote van Dirck Everwijn, en die wordt in 1595 met het goed beleend. Hun dochter Wilhelma treed in het huwelijk met Thonis Eyberts genant Middachten en Bely laat Wielbergen na aan haar kleindochters Wilhelma en Gerharda van Middachten, die er in 1606 mee beleend worden. Gezien de toevoeging "genant Middachten" is het niet waarschijnlijk dat zij uit het gelijknamige adellijke geslacht stammen, maar de oorsprong zal wel bij het kasteel Middachten in De Steeg liggen. Bastaardij is ook mogelijk. In 1654 wordt Gerhardt Gyginck eigenaar, die het goed een jaar later al weer over draagt aan Robert Ennis. Gyginck is maar zes weken eigenaar geweest, dus hij kan het op speculatie gekocht hebben, dan wel in opdracht van Ennis verworven hebben. Robert Ennis Junior erft het in 1699 van zijn vader en ontdoet zich er in 1700 van, door verkoop aan Christoffel Dido. Erfgenamen zijn niet erg op het goed gesteld, zo lijkt het, want Jenneke Sluiters, gehuwd met Hendrik Wentink, erft het in 1723 van haar oom Christoffel Dido en verkoopt het zo'n zes weken later aan Willem Vles en Cousijn van Zelm. Zoon Jan Vles is in 1766 eigenaar; in 1776 verkoopt hij het goed aan Bernard Johan Rasch, die het in 1780 overdraagt aan Philip Isaäc Stertzenbach. En deze vindt in 1783 een nieuwe eigenaar voor Wielbergen in Hendrik Jacobs. Ook dit was kennelijk weer een speculatiegeval. Twee jaar later wordt Johan Maurits van Pabst van Bingerden eigenaar en volgt het goed de lotgevallen van Bingerden. Mr. Derk Willem Gerard Johan baron Brantsen, gehuwd met Jacoba Charlotta Juliana barones van Heeckeren van Kell, koopt in 1844 van zijn schoonmoeder de gronden van Wielbergen, waar op dat moment geen opstal aanwezig was. Hun zoon Carel Marie baron Brantsen, gehuwd met Jacqueline Sophie gravin van Limburg Stirum, zal omstreeks 1872 het tegenwoordige huis laten bouwen door de architect L.H. Eberson. Dat moet al spoedig te klein bevonden zijn en in 1884 werd het huis vergroot. Vivian, de laatste Brantsen, brengt het landgoed onder in "De C.M. Baron Brantsen en J.S. Gravin van Limburg Stirum Stichting". Het huis werd verhuurd en is momenteel in gebruik bij de Stichting Philadelphia als tehuis voor geestelijk gehandicapten. Het zal een andere bestemming krijgen. |
| Eigenaar/Bewoners | De C.M. Baron Brantsen en J.S. Gravin van Limburg Stirum Stichting |
| Huidige doeleinden | Het huis werd verhuurd en is momenteel in gebruik bij de Stichting Philadelphia als tehuis voor geestelijk gehandicapten |
| Toegankelijk | |
| Foto's | |
| Bronnen | Jan Harenberg -
"Eens bolwerk van de adel, kastelen en landhuizen in de
Achterhoek en Liemers" |